سلام دوستان خاطره هستم همسفر

تصویر شماره 1 کتاب 60 درجه

می دانید انسان در قید حیات از قطره شروع شده  و راهی را که میرود ( البته به درستی) به دریا و سپس به اقیانوس و پس از قید حیات به لایتناهی که می رسد، آنوقت احیا در آن بسیار آسان می شود، در واقع انسان همه آن چیزی است که باید باشد و منزلت انسان از زدوده شدن در بعد حیات از مطالبی است که تارهای وجودی او را به نادرستی به هم وصل است.

اگر این صافی برداشته شود، می تواند به انوار الهی برسد؛ به آنچه در گذشته از طریق نیروهای تخریبی (شیطان) در هستی گذشته شما روا داشته اند.

یعنی تسلط نیروهای اهریمنی برای دریافت قدرت و بینش و آگاهی.

مشارکت امروز ما در رابطه با تجربه و برداشت شما از این تصویر می باشد. 

منتظر مشارکت ها شما عزیزان هستیم....

"مهرتان روز افزون باد"


سلام دوستان اکرم هستم همسفر

در این تصویر یخبندان و سرما تمثیلی از سختی راه است که باید آرام و بی صدا حرکت

کرد ، ایجاد صدا یعنی وارد حاشیه شدن ، که مانند سقوط بهمن خطرناک می باشد.

و موجب ریزش خواهد شد .در بالای تصویر وجود درختان نوید سرسبزی و برداشت را

میدهد که برای رسیدن به آن نقطه نیاز به صبر و آرامش است .

"شاد و سربلند باشید"


محمد امیری 

سلام خدا قوت. انسان در هر موضوعي در زندگي بايد آهسته و پيوسته حركت كند. عجله هميشه ...

وب سایت


همسفر مهری مصطفی

 

با سلام .

تصویر شماره 1 کتاب بیانگر این است که در درمان اعتیاد عجله جایز نیست ؛ باید آرام بود چون جاده لغزنده است و نیروی الهی همچون عقاب تیزبین بر تمامی اوضاع و احوالات ما مشرف است . و همچنین اینکه ؛ اگر تاریکی برود ، می توان به انوار الهی نزدیک شد و زمانی که بیداری اتفاق بیفتد ، حرکت انجام می شود .


خداقوت خاطره جان

شاد باشید

وب سایت


همسفر منصوره

سلام خاطره جان .به نظر من این تصویر می خواهد به ما چیزی را گوشزد نماید و آن اینکه تا به حال در مسیری یخبندان رانندگی کرده اید ؟ دو دستی باید فرمان را به دست بگیرید و تمام هوش و حواستان را به جلوی راه بدهید و حتی نمی توانید از دنده ی یک به دنده ی دو بروید و اگر احساس کردید دیرتان شده و از بقیه جا مانده اید و بخواهید سرعتتان را زیاد کنید به ناگاه کنترل فرمان از دستتان خارج می شود و شما سر از نا کجا آباد در خواهید آورد پس در این راه نباید سر از فرمان زندگی بیرون برده و بدست دیگران نگاه کنید بلکه با صبر و استقامت و توکل به خدای متعال از این پرتگاه یخی عبور خواهید کرد و مکانی آرام و گرم خواهید رسید .موفق و موید باشید.


مسافر علیرضا

سلام خدا قوت به خانم زالی . تو عکس یخبندان و جاده باریک و پرتگاه را میبینیم . که هر لحظه خطر سقوط ما به پرتگاه را می دهد .
برداشتی که من از این تصویر دارم اگر من خواهان درمان اعتیاد هستم باید بیام به کنگره و گوش به فرمان راهنما باشم چون من تو راهی قدم گذاشته ام که زود تر از من راهنما این راه را پیموده است و اگر به خواهم نافرمانی کنم یا در حاشیه برم و یا عجله کنم یا بی صبری کنم به آرامش نمیرسم .همین امر باعث خطر سقوط من میشه و از مسیر منحرف مشم چون جاده لغزنده است و ممکنه به انتهای دره سقوط کنم .
این موضوع ممکنه تو سفر اول و حتی دوم هم برای مسافر بیافته.

وب سایت پست الکترونیک


همسفر سهیلا اسدی

با سلام خدمت دوستان گرامی
تصاویر کتاب 60 درجه، نقشه ی راه ما هستش و برای شناخت بیشتر و ملموس تر ،البته به نظر من ،آورده شده و تصاویر در واقع به عنوان تمثیل به کار می رود..و خوب می دانیم که مهمترین مسئله ی انسان مسئله ی شناخت و درک بهتر می باشد...
یک ماشین قراضه با لاستیک های صاف به مانند جسم یک مصرف کننده ست،،فردی از نظر جسمی و روانی بدون تعادل،،مصرف می کند یک جور است و مصرف نمی کند جور دیگری ست.....و این فرد باید بداند(هم خودش و هم راهنما)که وضعیتش چه طور است و می باید که به آهستگی حرکت کند..فقط باید حواسش باشد که ماشینش سقوط نکند...جالب است که گاهی اوقات همین فرد می خواهد با این ماشین قراضه چیز دیگری را هم بکسل کند مثلن می خواهد ازدواج کند یا طلاق بدهد یا معامله ای بکند یا حتا به شخصی دیگر که به مانند خودش بیمار اعتیاد است کمک کند...
در زندگی نیز گاهی به مرحله ای می رسیم،که بر اثر مشکلات و درگیری هایی که اکثرن به دلیل نادانی ست،،جسم و روان ما هم به مانند فردی که مصرف مواد دارد دچار تخریبی آن چنانی می شود(که کم و بیش اکثرن تجربه اش رو داریم)در این جا نیز اگر هدف درست کردن است،،باید که ابتدا بشناسیم مشکل رو ...با کسی که به واقع می داند و در این زمینه می تواند راهنمایی کند می باید که مشورت کرد و به آهستگی حرکت کرد...زندگی که برای مثال 20 سال دچار تنش و درگیری بوده ،را یک شبه و یک ماهه نمی توان درست کرد،،بسته به دانایی و حرکت فرد ،زمان خاص خودش را می خواهد..
مهرت روز افزون خاطره جان


 

سلام دوستان همسفر یک مسافر هستم
این تصویر برام کاملا قابل درکه ، به زمانی فکر می کنم که تازه وارد کنگره شده بودم و روح و روانم یخ زده بود ، نه احساسی داشت و نه شور و شوقی ، فقط و فقط ناامیدی بود ، لحظه شماری می کردم تا هر چه زودتر به آخر راه برسم و یا در سر راه به ته دره سقوط کنم و همه چیز تموم بشه. حتی اندیشه ام هم یخ زده بود و قدرت تفکر رو از دست داده بودم. با وجودی که مصرف مواد نداشتم اما ذهنم افیونی بود. فقط تاریکی . سرما . یخ زدگی و ...
با ورودم به کنگره هر چه که بیشتر می رفتم ، تازه چشمام باز می شد و یخ های دور و برم رو می دیدم و تازه می فهمیدم که توی چه جای وحشتناکی دارم حرکت می کنم. خدا رو شکر که از جاده یخی رد شدیم و گرمای خورشید رو توی زندگیمون و توی مسیر حرکتمون حس کردیم و حالا ...
امیدوارم که خدا توفیق خدمتگزاری رو به هممون عنایت کنه تا همین باعث شه که بتونیم بیشتر حرکت کنیم.
ازت ممنون خاطره عزیز که دستور جلسه خوبی رو برای مشارکت انتخاب کردی.
موفق باشی

وب سایت


مسافر محمدرضا فلاح

سلام دوستان محمدرضا هستم یک مسافر

من این تصویر و تک تک تصویرهای کتاب رو لمس کردم. من سفرمو اواسط پاییز شروع کردم و از اوایل زمستان بود که روی برنامه افتادم . و همیشه این تصویر رو تو ذهنم تجسم می کردم و سعی می کردم بی سرو صدا و آرام حرکت کنم. از حاشیه دور بودن، نق نزدن و گوش به فرمان راهنما بودن ، صبور بودن و... اینها توشه ی این سفر سخت است. اینها به من کمک کرد تا لاستیک ماشینم نلغزه و سوت شم ته دره. وقتی هدفت مشخص باشه (درختان سبز بالای قله)که برای من رهایی بود و همچنین مصمم باشی برای رسیدن به اون(به دور از حاشیه و نق زدن و غیره در راه مستقیم حرکت کردن) مطمئنا با همت خودت و یاری قدرت مطلق این سفر سخت ، سهل می شه و به هدفت می رسی. پس صبور باش و آرام حرکت کن....


مسافر رضا امیری

سلام و خدا قوت به سرکار خانم زالی
وقتی به این تصویر نگاه می کنم یاد دو هفته آغازین سفرم می افتم که به خاطر تغییر در شیوه مصرف درگیری ذهنی زیادی داشتم که اگر گوش به حرف راهنمایم نمی بودم و همچنین متکی به خودم ، و عجول می بودم صد در صد سقوط کرده بودم .
این تصویر چندین واژه مانند صبر ، تفکر ، زمان و... را به همراه دارد.

وب سایت پست الکترونیک

 


همسفر آرزو سلیمانی

باسلام
تصویر کتاب نشان دهنده ی این است که مسافر ما کجای راه قرار دارد.
اولین تصویر کتاب ماشین قرمزی است که زیاد مجهز هم نیست .جسم فرد بیماری که تازه اول راه است مانند این ماشین است .حرکت برای درمان اعتیاد به حرکت در یخبندان تشبیه شده ،مسیر حرکت کوهستانی است که نمی توان با عجله وسریع حرکت کرد چون ممکن است باعث سقوط شود .
پس باید آرام حرکت کرد وازسر وصدا وپرداختن به مسایل حاشیه ای پرهیز کرد .من همسفر باید با آرامش وصبرم در کنارمسافرم حرکت کنم وعجول نباشم تا به امید خدا وکمک ،کمک راهنما از این کوهستان خارج شویم وبه درمان برسیم.


همسفر معصومه علی محمدی

حرکت ترک اعتیاد به حرکت در یخبندان انهم در 60 درجه زیر صفر تشبیه شده که باید به حرکت کند زمان لازم به سیستمهای بدن داده شود تا فرصت ترمیم و بازسازی را داشته باشند واگر تند بخواهند حرکت کنند به هدفشان نمیرسند.خدا قوت خانم خاطره.

 


مسافر علیرضا علی محمدی

با عرض سلام و خدا قوت,هنگام حرکت در یخبندان باید با صبر و حوصله و کسب اگاهی قدم برداشت در این مسیر انسان با سختیهای فراوانی ممکن است مواجه شود که این نشانگر خوب سفر کردن است.در این مسیر باید فرایند زمان 11ماه را در نظر گرفت و با دور شدن از حاشیه ها و ایمان به یاری قدرت مطلق به اخر خط و رهایی رسید.