جمعیت احیای انسانی کنگره 60

اول از خدای خودم تشکر می‌کنم.

اگر وادی‎ها خوانده باشیم متوجه می‎شویم که پشت این قضیه تفکر و افکاری بوده بنام دژاکام هیچ موجودی به اندازهُ خویشتن خویش به خودش فکر نمی‎کند و هیچ کس به اندازهُ خودم به خودم فکر نمی‎کند در دورهُ مصرف همه چیز را به گردن دیگران می‏انداختیم ولی در کنگره یاد گرفتم که آنچه را انجام میدم به گردن بگیرم نشگی کردم باید تاوانش را بپردازم.

در وادی چهارم می‎گوید:

 شما درمان را شروع کن خدا نیروهایش را می‎فرستد سفر اولیهایی که گوش بفرمان راهنمایشون هستند حرف منو درک می‏کنند من نباید مسئله اعتیادم را گردن دیگران بیندازم گردن پدر و مادر و یا خداوند.

در ماه محرم در مورد علم کشی گفته بودیم که شما این کار را نباید انجام بدهید و چنانچه انجام بدهید به اشکال برمی‎خورید یکسری کارها را فکر می‎کنید ولی یک سری کارها ارزش است مثل عزاداری ولی راهنما پنج روز بعد را می‎بیندکه شما حالتون خراب است ولی شما گردن خداوند می‎اندازی و چون خداوند اینجا نیست که بگوید نبایستی انجام بدی

خوش بحال کسانی که خوب سفر می‌کنند و چراغ خاموش سفر می‎کنند بعد می‎بینید که فلانی به درمان رسیده و شما هنوز روی پله چندمی جا مانده‎ای. باید سعی کنیم اگر خرابکاری کردیم مسئولیت کارمون را بعهده بگیریم از این لحظه جدی باشیم و بهانه گیر نباشیم

امیدوارم صحبت‎هایم تلنگری باشد برای خودم که به حرکتم سرعت بیشتری بدهم ساکن نباشم شما مطمئن باشید اگر لحظه‎ای غفلت کنید زود دیر می‎شود.