چطور می توانم به مسافرم کمک کنم؟

اگر یه کمی به درون خودمان رجوع کنیم  و کمی فکر کنیم می بینیم که اقرار به رفتار اشتباه، کاری دشوار است و بعد از آن اقدام به تصحیح آن دشوارتر.

اگر در راه جبران اشتباه مورد حمایت قرار بگیریم کار ما کمی آسان می شود، حالا ما یک انسانی را در مقابل مان داریم که سالها هم از درون خود و هم از اطرافیان به دلیل رفتارهای ضد ارزشی مورد تحقیر قرار گرفته و با خود کوله باری از شکست ها را دارد، و امروز میخواهد که راهش را به طرف ارزشها عوض کند .

قطعا راه سختی را در پیش دارد در این راه حمایت های معنوی خانواده خیلی کمک حال مسافر می شود تا کمی بتواند اعتماد به نفس خود را پیدا کند .

 این حمایت ها باید در چهار چوب مشخص شده باشد خدا رو شکر کنگره در این مورد هم راه کارهای مناسبی دارد و من فکر می کنم این حمایت ها نباید معنی باج دادن را به خود بگیرد نه افراط و نه تفریط  باید میانه روی را در پیش بگیریم .

مسافرهای ما در سفر اول یه کمی در زمان پله عوض کردن قدری بهانه گیر و کم حوصله می شوند که من فکر می کنم باید یک مقدار چشمهایمان را در این موارد نیمه باز نگه داریم.

 و باید احساس با کفایت بودن و لایق بودن را با رفتار مان به بیمارمان انتقال بدهیم، و در آخر اگر می خواهیم در برابر ناملایمات و کمبودها کم نیاوریم و این راه سخت را سهل کنیم باید در کنگره باشیم و قوانین و فرامین کنگره را یاد بگیریم و در زندگی کاربردی کنیم که در آخر سهم ما از این سفر زیبایی و  خاطرات خوش باشد.